γεννήθηκα στη θεσσαλονίκη που το 2002 έγραφα ότι υπεραγαπώ (*) - σήμερα όμως θα δυσκολευτώ πολύ, να πω το ίδιο (**).

διάβασα πολύ στη ζωή μου (αρχισα με σχολικά και εξωσχολικά βιβλία, συνέχισα με το κλικ, και άλλα συναφή περιοδικά. τώρα πλέον, εκτός των παραπάνω, μελετάω, προσπαθώντας να κατανοήσω, και επιστημονικά συγγράματα)

η αλήθεια είναι ότι συνεχίζω να διαβάζω ακόμα, αλλά όχι με τους ίδιους ρυθμούς πιά - ως αποτέλεσμα της μελέτης μου (άντε και της όποιας ευφυίας μου) πέρασα στο πανεπιστήμιο. τμήμα πληροφορικής απθ. για 4 χρόνια λειτούργησα περίπου ως πειραματόζωο στο μωρουδιακής ακόμα ηλικίας τμήμα όπου εφοίτησα. θεωρητικά έμαθα πολλά και ενδιαφέροντα. στην πράξη, αυτά που έμαθα ήταν (ελαφρώς) λιγότερα, αλλά δεν είναι ώρα για παράπονα. για τη φοιτητική ζωή στη θεσσαλονίκη δεν θα σας γράψω εδώ. αν και οι ατελείωτες ώρες που κονταροχτυπιόμασταν με τους φίλτατους συμφοιτητές μπροστά στο nba jam δεν μπορούν να λησμονηθούν έτσι εύκολα.

το θετικό είναι ότι οι κόποι μου ανταμοίφθηκαν με μια υποτροφία για computer science στο university of pittsburgh. 3 χρόνια στην αμερική. s.atlantic ave. penguins. steelers. foodgallery. crash...έμαθα πολλά και ενδιαφέροντα. να προγραμματίζω(...) να διαβάζω αλλά και να γράφω παπίρια. να μαγειρεύω κοτόπουλο με ρύζι στο φούρνο. να βάζω πλυντήριο. να αντιμετωπίζω μόνος μου καταστάσεις πανικού. να κάνω απόψυξη. να αφήνω μηνύματα σε τηλεφωνητές.να προετοιμάζω και εν συνεχεία να κάνω παρουσιάσεις μπροστά σε σοβαρά και απαιτητικά ακροατήρια - εις την αγγλικήν! να περπατάω σε θερμοκρασίες κάτω του μηδενός και με χιόνι παντού...στις 3 μετά τα μεσάνυχτα. να κάνω παραγγελίες cd, βιβλίων και όχι μόνο, από το ίντερνετ και μετά να πληρώνω με επιταγή.

κάποιες άλλες εντελώς άχρηστες πληροφορίες σχετικά με μένα: συλλέγω μικρά και μεγάλα πραγματάκια. πολλοί θα τα θεωρήσουν άχρηστα. εγώ τα θεωρώ κομμάτι της ζωής μου, που πολύ απλά δεν μπορώ να αποχωριστώ. kinder εκπλήξεις. εισητήρια από σινεμά, συναυλίες, ή αγώνες ποδοσφαίρου, νομίσματα, μικρά μολύβια... οι αποθηκευτικοί μου χώροι πάντως έχουν σχεδόν εξαντληθεί. γράφω. όπως αυτή τη στιγμή. δεν είμαι κανένας συγγραφεύς. απλά πιάνω ένα μολύβι, ή συνήθως το πληκτρολόγι, και γράφω. καταγράφω. αγνοώ αν το αποτέλεσμα είναι άξιο λόγου. σίγουρα όμως, η όλη δραστηριότητα με γεμίζει. νιώθω δημιουργικός προς στιγμήν. μερικές φορές μάλιστα παιδεύω τόσο πολύ τη σκέψη πριν την αποτυπώσω. και αναρωτιέμαι. ποιό το κέρδος? όποτε όμως επιχείρησα να γράψω με οργανωμένο τρόπο, κάτι σε ημερολόγιο ας πούμε, το άφησα στη μέση. δεν το κρύβω πάντως, πως θα με ιντριγκάριζε να γράψω και για πιο σοβαρούς σκοπούς. άλλη μια μεγάλη μου αγάπη. να αποτυπώνω πρόσωπα και καταστάσεις. φωτογραφία. κάμερα. κυρίως το πρώτο. τα τοπία δεν μου κάνουν κλικ. προτιμώ κάτι ζωντανό, κάτι πού όταν θα το βλέπω χρόνια μετά, θα μου ξυπνάει αναμνήσεις, θα μου υπενθυμίζει πραγματάκια που είχα ξεχάσει.

α, παρεπιπτόντως, εδώ και 1.5 περίπου χρόνο επέστρεψα στα πάτρια εδάφη. με το masters. δεν έμεινα αμερική. μη με ρωτήσετε γιατί πήρα αυτή την απόφαση. το κάνανε πολλοί άλλοι πριν από εσάς. με τι ασχολούμαι τώρα; ε, αν ρίξετε μια καλύτερη ματιά στις υπόλοιπες σελίδες του site μου, θα το βρείτε μόνοι σας. γιατί όπως και να το κάνουμε, εκεί βρίσκεται η πρόκληση στη ζωή. να έχουμε την όρεξη να ανακαλύπτουμε τα όμορφα πράγματα χωρίς τη βοήθεια των άλλων. πολύ φιλοσοφικό το τελευταίο. θα φταιεί η περασμένη ώρα. τώρα που το ανάφερα,προσθέστε και αυτό στη λίστα των άχρηστων πληροφοριών για το πρόσωπο μου. μου αρέσει να δουλεύω τη νύχτα. η νύχτα διαθέτει κάτι που πάντα με τραβούσε. άσχετο αν το επόμενο πρωί τα παπλώματα μου φαίνονται ασήκωτα.